آثار علمی شما از جنبه های زیر کنترل و ویراستاری می شوند:

گرامر، ساختار و قالب های زبانی: هر زبانی از ساختار ها و قالب های خاص زبانی خود برخوردار است که با قالب های فکری  ما آمیخته می شوند. این مسئله می تواند در گفتار و نوشتار به زبان های دیگر مشکل آفرین باشد. چرا که ساختارهای قالب زبان مادری مانع از تولید یک اثر درست به زبان دیگر می شود که این امر نیاز به ویراستاری را ایجاد و تشدید می نماید. برای شفاف سازی این مسئله  می توان یه یک مثال بسیار ساده در این زمینه اشاره نمود. بطور مثال در زبان فارسی می گوییم “من بیست سال سن دارم.” شخص ناآشنا با قالب های انگلیسی اولین معادلی که به ذهنش می رسدI have 20 years  است. این یک قالب اشتباه است. در انگلیسی از قالبی دیگر استفاده می شود و ترجمه درست آن  I am 20 years old می باشد. این درحالیست که در زبان اسپانیایی از قالبی مشابه به قالب فارسی برای بیان سن استفاده می شود: Yo Tengo 20 Anos.

هم آیی ها: موضوع بعد که ویراستاری را اجتناب ناپذیر می سازد بحث هم آیی ها است که این هم یک بحث فرهنگی زبانی است.  بطور مثال Fast و Quick هر دو به معنای سریع است اما Quick  با Food  و یا Car هم آیی ندارد. عبارت درست Fast Food  و Fast Car  است  و نه Quick Food و Quick Car.  هم آیی در مورد افعال، اسم ها، صفت ها، قید ها و حتی حروف اضافه نیز صدق می کند.

نگارش آکادمیک: در مراحل پیشرفته ویراستاری، جایگزینی کلمات و ساختارهای عمومی با کلمات و ساختارهای آکادمیک اتفاق می افتد که این امر میزان پذیرش آثار علمی پژوهشی را به خصوص در عرصه های آکادمیک و برای انتشار در ژورنال های علمی به میزان قابل توجهی ارتقا می دهد.

نشانه های سجاوندی: نشانه های سجاوندی نیز در ویراستاری از اهمیت بسیاری برخوردارند. عدم استفاده از نشانه های سجاوندی مناسب می تواند خوانش، و در نتیجه مفهوم متن را تغییر دهد.